شعر مهدی خوش کلام

دل اسیر حرمت شاه خراسانی من/گنبدت قبله گه مذهب نورانی من شده در سایه تو ماه و ستاره پیدا/می درخشد کرمت در شب ظلمانی من می گشاید گره از کار خلایق نگهت/تو تجلی خدایی بت روحانی من آیه آیه سخن از منزلتت باید گفت/شرح اوصاف تو در مصحف قرآنی من ذکر نامت شده تسبیح دو چشمان ترم/یادتو می برد احوال پریشانی من مثل آواره وبیچاره دور از وطنش/شوق دیدار تو دارد دل طوفانی من تاابد بنده سلطان رئوفم والله/مهر عشق رضوی خورده به پیشانی من در استانه زیارت خورشید این شعر را سرودم95/7/5...

تقدیم به همسر فداکارم: ستایش خداوند مهربان را که در عصر غربت انسانیت تو را برای با من بودن آفرید.تویی که نه تنها عشق فداکارم بلکه دلسوز ماندگارم شدی، تویی که سجده شکر بعد از نمازم و قنوت هر دعا و نیازم را بهتر از هممیشه معنا بخشیدی، تویی که وفاداری، حجاب و عفافxa0 زیر سایه ات می درخشد. تویی که بارها وبارها با لبخندت زیبایی طلوع صبح را تجربه کردم. و شبها برای دیدن ماه لازم نبودxa0 به آسمان بنگرم.تویی که به من ثابت کردی اگرچه قرنها از افسانه لیلی و مجنون می گذرد امّا همین حالا بین ما عشقی حقیقی وب...

شب تا سحر به یادت بزم شبانه دارم xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 برای با تو بودن صدها بهانه دارم هستی من بگیرو مستم کن از حضورت xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 یک دل فقط برای عشق یگانه دارم...